"Mange av Lanzarotes best besøkte turistattraksjoner er like i nærheten. Nærmeste nabo til ferieanlegget er den store kaktusparken med over 10 000 kaktuser. "

Eg syns det er rart at denne artikkelen ikkje drøftar eventuelle problem som kan oppstå med å plassere ein nudistkoloni attmed ti tusen kaktusar. Dette er slett journalistikk - eg vil sjå blod.

Han hata "hei." Det symboliserte alt han meinte var gale med verda. Kvifor skulle nesten-framande menneske tvingast til å interaktere med kvarandre berre fordi ein felles oppdragsgjevar gav dei lønn? Desse menneska tydde mindre enn drit for han, og om dei alle døydde i morgon ville det ikkje ha anna påverknad på han enn at han måtte pugge ei rekkje nye namn og klistre dei på tilhøyrande fjes.

Men "hei" heldt fram same kor mykje han ikkje ynskja det. Viss han ein dag stogga å svare dei ville dei sjå på han som eit utskot. Eit motbydeleg avskum som ikkje var verdig å vandre side om side med dei i livets lange og keisame korridor. Sjølvsagt, han var eit utskot, men det var ingen grunn til å gå rundt og kringkaste det til folk.

I alle fall ikkje endå. Ikkje før den store dagen kom. Når folk i horisonten kunne høyre lyden av ein kontinuerleg straum av AK-47 skot og nyheitsmedia kom rasande mot åstaden medan dei blokkerte trafikken for ambulansar og politi. Når det siste skotet fall og gjorde slutt på den tilværa han til no hadde åla seg gjennom, så var målet hans nådd: Dei pårørande. Media. Politiet. Ambulansepersonellet. Vitne. Ingen av dei som stod tause og måpte i retning av åstaden ville finne på å seie noko så upassande som "hei."

I seine nattetimar kunne ein høyre jazzen frå ein heimlaus mann. Ikkje fordi han ville, men fordi han måtte.